GreedFall: The Dying World

Wydania
2026( Steam)
2026( Steam)
Ogólnie
Druga część Greedfalla to prequel, więc nie dostał dwójki w tytule. Dodatkowo, studio tworzące grę ledwo dociągnęło do jej premiery i padło, więc raczej nie należy się spodziewać kontynuacji.
Widok
TPP
Walka
czas rzeczywisty z pauzą
Recenzje
Cholok
Autor: Cholok
17.10.2026

Mimo, że pierwszy Greedfall był całkiem niezłą grą, to nie czekałem na kolejną część. Jedynka błysnęła z powodu braku większej konkurencji w swoim czasie premiery, ale dziś jest nieco inaczej. Poza tym, staram się nie grać w action rpg, jeśli nie ma ku temu jakiegoś istotnego powodu. Taki jednak jest, ponieważ twórcy zapowiedzieli, że walka będzie bardziej taktyczna. W takim razie wchodzę w to.

Fabularnie gra jest prequelem, ale znajomość jedynki nie jest konieczna. Świat gry jest stylizowany na epokę kolonializmu z elementami fantasy. Tym razem główny bohater jest tubylcem, który zostaje wywieziony na kontynent, a więc powrót do domu jest jego głównym zadaniem. Oczywiście, sytuacja się skomplikuje, ale fabuła nie jest jakimś wybitnym dziełem, zresztą jak w większości rpg-ów.

Schemat gry (poza walką) się w praktyce nie zmienił. Jest sporo drobnych zmian, ale generalnie to wciąż ta sama gra. Nie ma tu jakiegoś mocnego rozwoju. "Dragon Age: Inkwizycja" jest tu główną inspiracją. Świat gry jest półotwarty z możliwością szybkiej podróży, naszą bazą wypadową jest statek. Gra jest teraz w pełni drużynowa (no, prawie) tzn. możemy sterować naszymi towarzyszami (w walce i poza), choć nasz bohater ma dużo do powiedzenia w dialogach (także skill checki).

Rozwój postaci jest kompletnie przerobiony. Mamy kilka drzewek zależnych o rodzaju używanej broni. Nasz główny bohater może rozwijać każde drzewko, zaś towarzysze mają po 3 drzewka, w tym jedno osobliwe. Przy awansie podnosimy też jeden atrybut postaci. Dodatkowo nasz hero posiada tzw. talenty, które podnosi raz na kilka poziomów. Talenty to: skradanie, otwieranie zamków, crafting, dyplomacja, przetrwanie. Żaden z nich nie jest niezbędny, ale często przydatny. Towarzysze mogą dodawać bonusy do talentów. Jest tu pewien haczyk. Niektóre talenty (np. skradanie) nie dają żadnych profitów w postaci punktów doświadczenia, a niektóre tak (np. otwieranie zamków). Jako że punkty doświadczenia otrzymują wszyscy towarzysze to opłaca się np. użyć wytrychu zamiast klucza.

System zadań jest praktycznie taki sam jak wcześniej. Nie ma tu wielkich wyborów (choć czasem możemy wybrać stronę). Wybieramy tylko sposób wykonania zadania, a to ma wpływ na nasze relacje z towarzyszami oraz frakcjami. Wydaje mi się, że jest mniejsza ilość latania tam i z powrotem niż w jedynce. Zadań pobocznych jest stosunkowo mało, jakby twórcy nie zdążyli nim wydawca ich zamknął. Jest kilka obszarów, na pierwszym jest kilka zadań pobocznych, na drugim są 2 zadania. Na kolejnym jest całkiem sporo, ale jest haczyk. Jest kilka rozbudowanych, ale też kilka prostackich na dwie minuty. Na ostatnim obszarze nie ma zadań pobocznych, ostatecznie wydawca dodał jedno zadanie jako DLC. Są za to zadania towarzyszy, każdy ma 3 rozbudowane zadania. Znowuż nie do końca, jeden z nich nie ma żadnych. Reputacja frakcji i towarzyszy teoretycznie ma wpływ na fabułę, ale w ogóle tego nie widać. Wydaje się, że odejść nie mogą, a w ostatniej bitwie pomoc innych frakcji nie daje zbyt wiele. Nie widać tu dużych wyborów, zakończenie jest zależne od reputacji, coś jak plansze w "Fallout". Nie podoba mi się też ekwipunek. Jest to ten styl, w którym jest podział na pospolite i rzadkie oraz występuje zależność użycia od poziomu doświadczenia. Kiedyś mi to nie przeszkadzało i dziwiłem się takim zarzutom, ale z czasem zmądrzałem i faktycznie jest to sztuczne.

Walka jest kontrowersyjna, bo jej system został zmieniony z czystej akcji na realtime z aktywną pauzą. Jak było odwrotnie to nikt nie płakał, tutaj była afera co poskutkowało usunięciem dwójki z tytułu gry. Ujmijmy to tak: jak podobał ci się system walki z jedynki to nie masz tutaj czego szukać. To całkiem zmienia postać rzeczy. Ja akurat szanuję w rpg systemy walki zależne w pełni od atrybutów postaci, więc myślałem, że będzie dobrze. Oj, nie jest. Wystarczyło sięgnąć po system "Dragon Age: Origins". Niestety zapatrzyli się w "Inkwizycję", a jak pamiętam to styl taktyczny był tam zepsuty, dało się grać znośnie na padzie w trybie zręcznościowym. Tutaj styl taktyczny w miarę działa, zaś zręcznościowy nie jest zręcznościowy. Postacie walczą same, ale my musimy używać specjalnych umiejętności czy przedmiotów co przy 4-osobowej drużynie jest dość uciążliwe. Kamera jest dziwna, a nie taktyczna. Można kolejkować do pięciu rozkazów. Same umiejętności wymagają punktów akcji nabijanych zwykłymi atakami, a po użyciu trzeba odczekać pewien okres czasu (cooldown). Jeśli chciałbym mieć pełną kontrolę nad taką walką to system turowy byłby tu najlepszy. Od systemu z aktywną pauzą oczekuję ustawień autopauzy oraz ustawień zachowań każdego członka drużyny. Tego nie ma. Jest tylko ogólne włączenie SI. Taki tryb działa stosunkowo dobrze, ale radości z tego nie będzie. Może także dojść do pewnych gliczy w walce np. niektóre postacie nagle staną w miejscu. Może być tak, że atak na małpę siedzącą wysoko na drzewie strąci ją na ziemię pomimo braku zasięgu. Raz miałem tak, że przy skradaniu wszedłem do pomieszczenia i w tym momencie mnie odkryli. Włącza się tryb walki, drzwi się już zamknęły, a interakcja z obiektami w trakcie walki jest wyłączona. Ja w środku, wrogowie na zewnątrz. Cóż, reload pomógł. W jedynce było mało gatunków przeciwników. Tu też jest mało. Jak sobie przypomnę ilość rodzajów przeciwników w takim M&M3 to w tej grze to coś to czysta żenada. Stopień trudności jest w pełni konfigurowalny. Można ustawić siłę ataków drużyny i wrogów, także działanie ognia przyjaciela.

Wykonanie tej gry jest lepsze niż kiedyś, raczej to oczywiste, bo minęło kilka lat. Grafika jest całkiem przyzwoita, nie widać już tej klockowatości w miastach. Twarze się nie poprawiły, wciąż mimika jest budżetowa, a czasem widać klonizm npc-ów. Muzyka jest dużo lepsza, jest to ciche plumkanie, ale są momenty całkiem świetne. Dubbing jest pełny. Interfejs użytkownika ujdzie, pad jest ok, myszka to nieporozumienie. Kto wymyślił dwuklik, aby iść w jakieś miejsce. Albo obracanie kamerą trzymając prawy przycisk. Przecież to archaizmy są. Bugi? Są, raczej techniczne, bo żadne zadanie mi się nie popsuło. Z rzadkich: jeden wypad do pulpitu. Rzadkie, ale częstsze: zahaczenie postaci o jakiś mało wystający element (taki typowy glicz). Bardzo częste, wręcz stały element gry: popping tekstur oraz niektórych obiektów. Dodatkowo pewne glicze, głównie podczas walki. Jeśli chodzi o skradanie to jest to raczej wina pewnej umowności tej mechaniki niż błędów, choć pewnie ich tam nie brakuje. Jeśli chodzi o doszlifowanie tej gry, jest to w zasadzie nierealne ze względu na zamknięcie studia Spiders. Grać się da, nie ma już tyle błędów co we wczesnym dostępie.

Gra to zasadzie lepszy średniak, dla mnie nieco lepszy niż jedynka, ale ten rok wydał też więcej lepszych gier (na razie Gothic, ale w drodze kolejne). Większa konkurencja to zawsze regres, a to oznacza niższą ocenę.

Moja ocena: 3/5


Obrazki z gry:


/obrazki dostarczył Cholok/

Dodane: 17.10.2026, zmiany: 17.10.2026


Dodaj komentarz:

Pytanie kontrolne: kto tu rządzi?