Octopath Traveller 0

Kolejna część uznanej już serii przynosi sporo zmian jednocześnie pozostając w swojej strefie komfortu. Jest to poniekąd rozszerzony remake mobilkowego spin-offu "Octopath Traveler: Champions of the Continent", nie grałem, nie znam się. No to rozłóżmy grę na czynniki pierwsze.

Fabularnie jest prequel części pierwszej. Co to oznacza? Świat i znani bohaterowie z jedynki, ale niekonieczna jej znajomość. Pierwsza znacząca zmiana to inne podejście do opowiedzianej historii. Nie mamy kilku osobnych bohaterów, ale jednego, którego kreujemy za pomocą bardzo prostego kreatora postaci. Plusem jest bardziej spójna opowieść, co nie oznacza, że jest to scenariuszowe mistrzostwo. Druga zmiana to ilość dodatkowych bohaterów przyłączanych do drużyny. Zawsze to była grupa 8-osobowa. Tym razem jest to ponad 30 postaci. Prawie Suikoden. W drużynie naraz mamy tylko 8 bohaterów, reszta czeka w obwodzie. W grze jest oczywiście tzw. prawdziwe zakończenie, które wymaga użycia wszystkich bohaterów naraz. Epic!!! Gra posiada możliwość grania po osiągnięciu zakończenia, ale nie wiem jak dużo jest dodatkowej zawartości.

Świat jest podobny do tego z jedynki, ale nie identyczny. Jest spory akwen, po którym pływamy statkiem, ale nie ma tych małych łódek, które były w dwójce. Dodano za to pewne usprawnienia, które upraszczają eksplorację. Dokładna mini mapka z zaznaczonymi skrzynkami. Jest ona wyłączalna, ale wskaźniki pozostają na dużej mapce. Powoduje to, że łatwiej odnaleźć te skrzynki. Drugie ułatwienie to pojawianie się znaczników nowych zadań w dzienniku, dzięki czemu nic nas nie ominie (nie do końca, ale to spory plus).

Interakcje tzw. "path actions" to esencja serii, więc tutaj jej nie zabraknie. Oczywiście są zmiany. Nasz główny bohater posiada 3 cechy: sława, siła i bogactwo rozwijane przez wykonywanie zadań. Od tych cech zależy rodzaj wykonywanej interakcji. Tych jest zdecydowanie mniej, wszystkie mają procentową szansę sukcesu. Zależności od poziomu postaci nie ma. Nie ma też podziału na dzień i noc co różnicowało interakcje z npc-ami. W zasadzie zostało kilka: wypytywanie, zdobycie przedmiotów (tu podział na: handel, żebractwo i rozbój), zaproszenie do drużyny jako pomocnik lub do obozu (o tym później). Nie ma tu bardziej zaawansowanych opcji jak choćby okradanie.

Rozwój postaci jest w zasadzie identyczny jak w poprzednikach, ale tylko dla głównego bohatera. Dla przypomnienia: oprócz doświadczenia zbieramy punkty jp potrzebne do wykupu klasowych umiejętności. Problem w tym, że tylko nasz protagonista może zmienić klasę, cała reszta nie. Czy to znaczy, że punkty jp mają większe znaczenie dla naszego herosa niż dla reszty postaci? Długofalowo tak, ale wymyślono pewien koncept. Każda postać, oprócz klasowych umiejętności może wyposażyć się w dodatkowe umiejętności, które można znaleźć w świecie gry. Niektóre klasowe umiejętności (ustalone przez twórców) można skopiować i przekazać innej postaci. Tutaj przydatne są właśnie punkty jp. Dużo postaci i mało klas prowadzi do pewnej powtarzalności i podobieństwa między umiejętnościami.

Kolejną nowością jest obóz (tutaj jest to miasto), który trzeba odbudować i zapełnić ludźmi. Jest to zrobione nieźle, ale jest tu pole do ulepszeń. Jak to działa? Etapami dostajemy działki, na których możemy wybudować obiekty: domy, budynki specjalne (kościół, sklep, arena itp.) i spora liczba elementów małej architektury. Budowanie nie jest za darmo, wymaga pewnych surowców zdobywanych w czasie eksploracji świata. Do każdego domku przypisujemy mieszkańców. Dopiero wtedy zaproszony mieszkaniec daje swój bonus. Jakie to bonusy? Mieszkaniec może zdobywać jakieś surowce czy składniki do gotowania, może podnosić ilość zdobywanych punktów doświadczenia itp. Niestety bonusy się nie kumulują, a spora ich liczba się powtarza. Budowle specjalne mogą być ulepszane, co przynosi dodatkowe korzyści. Tak naprawdę większość rzeczy jest po nic, jest dużo do upiększania, ale ten typ gier powinien skupić się na użyteczności. Ulepszanie budynków powinno być w menu, tak trzeba sprawdzać każdy budynek z osobna. Farma (hodowlana i rolnicza) jest niedopracowana, ma mało ulepszeń, a przydałoby się więcej, bo dostęp do niektórych składników do gotowania jest trudny. Gotowanie to nie tylko jedzenie dla uzyskania buffów, ale też łapówka do przygarnięcia niektórych npc-ów. Jednym z lepszych, ale też niezbędnych pomysłów jest budynek treningowy pozwalający zdobywać exp i jp postaciom nie biorącym udziału w walce. Nie ma tu żadnego rodzaju rzemiosła, nie licząc gotowania rzecz jasna. Brakowało mi takiej działającej skrzyni, w której lądują wszystkie bonusowe przedmioty. Taka jest, ale nie ląduje tam wszystko, choćby na farmę trzeba biegać.

Walka to kolejne zmiany. W potyczkach udział biorą wszystkie postacie drużyny (czyli 8), które można wymieniać poza walką na innych z obozu i nie trzeba biegać do gospody w tym celu. Herosi podzieleni są na 2 rzędy. Możemy wybrać kto ma atakować: przód czy tył, ale nie oba naraz, choć są możliwe akcje pomiędzy turami, bo istnieje wiele pasywnych umiejętności. W związku z tym jest tu wiele możliwości, więc walki z bossami nabrały nowego blasku. Poza tym walka to standard serii, czyli możliwość wzmacniania oraz konieczność zbijania tarcz atakując słabości oponenta. Żeby była jasność, ta gra to grindfest, więc potrafi znużyć. Przydałby się też automat na łatwiejsze walki.

Wykonanie to już taki standard serii, graficznie to styl HD-2D, muzyka świetna, dubbing prawie pełny (fabularne scenki), sterowanie bez zarzutu, błędów nie miałem. Jest jednak ale. Wtórność oraz recycling części grafiki i muzyki. Styl retro jest fajny, ale za trzecim razem już nie robi wrażenia, a widziałem lepsze grafiki w tym stylu w innych grach. Z muzyką to już przegięcie. Nie ma żadnego powodu, by nie zrobić całkiem nowej. Ogólnie gra jest niezła, lepsza od jedynki, ale czy od dwójki to nie wiem.

Moja ocena: 4/5