A teraz czas na coś nietypowego! Grupa Aeon Genesis wydała kompletne angielskie tłumaczenie gry Splatterworld: Rick vs. the King of Terror (NES) (jap. Splatterworld: Rick To Kyoufu no Daiou). A dlaczego nietypowego? Otóż japoński oryginał nigdy nie trafił na rynek, a prototyp trafił w ręce fanów w październiku tego roku! Jak się można domyślić po tytule, jest to spinoff serii Splatterhouse od Namco, a konkretnie sequel gry Splatterhouse Wanpaku Graffiti, NES-owej platformówki, która również nigdy nie opuściła Japonii. To się chyba kwalifikuje jako nietypowe, prawda? ;) W każdym razie, tłumaczenie możecie pobrać ze strony autorów albo RHDI.

Mój Talesowy Potwór otrzymał kolejny kawałek ciasteczka, ku jego wielkiej uciesze. Ciastko może nie największe, czasem jakiś twardy rodzynek wszedł między kły, ale było baaardzo smaaaczne. Mam nadzieję, że dożyję wydania wszystkich części na PC. Po Graces F i zapowiedzianej Berserii (która remastera nie wymaga moim skromnym zdaniem) trend może napawać optymizmem. Chociaż wolałbym najpierw kontynuację recenzowanego tutaj tytułu, czyli Tales of Xillia (PC).

Kojarzy ktoś planszówkę figurkową o nazwie Hero Quest? Ja do momentu ogrania gry Dark Quest 4, też nie kojarzyłem, a teraz wiem co sobie kupię na święta :). Kilka lat temu wyszła nawet spolszczona wersja tego klasyka, a jak was nie stać na planszówkę, to zawsze pozostaje cyfrowy i całkiem niezły klon w postaci serii Dark Quest. Chociaż najnowsza odsłona ma cenę z księżyca i zalecam poczekać na promocję. Więcej dowiecie się z recenzji Dark Quest 4, do której serdecznie zapraszam. A jak ktoś woli obejrzeć przy kawce...:

Videorecenzja gry Dark Quest 4

PS. Ksiądz Malkavian też grał w coś, co symulowało analoga. Może warto zajrzeć do jego recenzji gry  Slots&Daggers?

Kiedy wszyscy już myślą, że oto combos się zakończył, to kto wjeżdża na białym nietoperzu otoczony mgłą zajefajności? Oczywiście, że Mat i jego recenzja jesiennego "hitu". Na tę grę czekaliśmy dwie dekady. 20 lat oczekiwań i...przekonajcie się sami, czytając tę oto recenzję, w której zawarłem wyssaną esencję vitae wprost z tętniącej świeżością aorty świata mroku: 

Vampire: The Masquerade: Bloodlines 2 (PC)

- Oh...Nie dziękujcie, nie trzeba było. ..O, jaka smaczna żyła, pulsuje tak niewinnie...Może spotkamy się za rogiem?

A dla tych, co nie lubią czytać i wolą possać prosto z ży...znaczy się obejrzeć film, poniżej link do video recenzji:

VIDEO RECENZJA GRY VAMPIRE: THE MASQUERADE - BLOODLINES 2

No to contynuujemy combosa. Ciąg dalszy bohaterskiej przygody i crótkie zwieńczenie zachwytów nad budżetową ale udaną produkcją, czyli DLC o nazwie Solasta: Palace of Ice (PC). 

Ostatnimi czasy dorwałem w końcu jedną z nowszych odsłon serii Persona - tą z numerem 4 i dopiskiem Golden i mocno się zdziwiłem - żeby sprecyzować, bardzo pozytywnie, bo w porównaniu do wcześniej ogranej pierwszej części to zupełnie inna, wyjątkowo wciągajaca gra. Jedynka w wersji na pierwsze PSX mocno mi nie podeszła (i pewnie to był powód dla którego po kolejną część sięgnąłem dopiero te kilkaset lat później), z tym większym zaciekawieniem zajrzałem więc dziś do tekstu Choloka - opisuje bowiem tą archiwalną część, tyle że w wydaniu na kieszonkosolkę: Persona (PSP). Z jego opisu wyłania się obraz mniej ponury niż jest w moich wspomnieniach, ale może to zasługa tego, że jednak to jakiś remake po w sumie kilkunastu latach od oryginału. Tak czy siak - kombos podtrzymany, miesiąc domknięty całkiem przyzwoicie, nawet jeśli na jutro nic już się nie uda wyłudzić :).

Październik zaczął nam się bardzo obficie, pyknęliśmy sobie tygodniowego kombosa reckowego, potem długo długo nic (z jednym akcentem w samym środku) i teraz na sam koniec znów coś nam skapnęło :). Życie, normalka. Kończmy więc ten przygnębiający pogodowo miesiąc, a jest okazja, bo tym razem Ksiadz_Malkavian opisuje dla naszej rozrywki podróbę Hadesa, czyli Sworn (PC). 

Właśnie dobiegła końca i bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jeśli ktoś, tak jak ja, nie słyszał wcześniej o grze Solasta: Crown of The Magister (PC) to polecam. Do zabawy w koopie tym bardziej. To będzie trzecia recenzja tej produkcji i wygląda na to, że wysokie oceny nie są przypadkowe. Albo wszyscy recenzenci są w zmowie, bo lubią D&D. Tak czy owak proszę nie sugerować się screenami - gra wciąga jak odkurzacz.

Część numer czternaście milionów sto dwa tysiące dwadzieścia pięć: Bravely Default II (PC). Ten europejski system jednak jest gupi, amerykański może mniej intuicyjny ale za to praktyczny, bo wtedy wszystko jest uporządkowane tak jak trzeba i mamy zachowaną ciągłość i porządek i... bo nie o tym chyba. Zapraszam do przeczytania, ale bardziej do zagrania. Coś klasycznego i świeżego zarazem. Zaległości? A tak, chodzi o te wszystkie gry, w które nigdy nie zagram. Teraz jest o jedną mniej.

Tak tak, to jeszcze nie koniec ciągu publikacji - jest jeszcze jeden tekst of Rankina Ryukendena - i tak, ponownie wracamy do kieszonkonsolowego dungeoncrawlowania - Etrian Odyssey V: Beyond The Myth (Nintendo 3DS). Uzbierał się więc nam całkiem satysfakcjonujący wynik 8 dni pod rząd kombosowania. Ktoś chce się dorzucić zanim to jutro rypnie? :)